Ik werk onder de naam grietgriet, maar werd geboren als Griet Cornille, vlak bij de Noordzee. De zee en het kustlandschap zitten nog altijd ergens verweven in mijn beelden. Niet toevallig droeg mijn eerste expo de titel Meisjes van de Noordzee.

Tekenen, schilderen en schrijven heb ik al nodig zolang ik mij kan herinneren. Alsof elke emotie die ik voel een weg zoekt naar buiten, op papier, in kleur, in een beeld. Lang maakte ik vooral dingen voor mezelf of voor de mensen dicht bij mij. Veel ontstond in kleine boekjes en op losse vellen papier.

Na jaren van dagboeken in woorden ben ik een tiental jaar geleden begonnen mijn dagboeken enkel nog in beelden te weer te geven. Tekeningen, fragmenten uit boeken, foto’s en gevonden beelden groeien er samen tot collages en visuele verhalen. De woorden verdwenen, maar de verhalen bleven. Alleen liggen ze niet meer vast: de kijker mag er zijn eigen betekenis in ontdekken.

Van opleiding ben ik sociaal werker. Misschien is het daarom dat ik het zo waardevol vind om ook voor anderen te creëren. Voor ik zelfstandige werd, werkte ik meer dan vijftien jaar met groepen in de sociaal-culturele sector, waar verbinding, ontmoeting en samen creëren centraal stonden. Die ervaring vormt nog steeds een belangrijke basis in mijn werk. Jarenlang nam ik deel aan expo’s in galerijen, maar vandaag richt ik mij vooral op maatwerk: persoonlijke werken voor individuen en unieke kunstwerken voor bedrijven, waarin hun verhaal of identiteit verweven wordt met mijn beeldtaal. Net als bij sociale projecten is ook hier de verbindende factor voor mij even belangrijk als de creativiteit.

Mensen en expressie vormen de rode draad in alles wat ik maak - op papier, doek of in een boek.

Geen Griet zonder Melancholie